Nog eentje! Jaja, het zit er bijna op! En dat wordt tijd ook, want mijn lichaam en geest zijn op. OP!! 6 weken constant achter een bureauke zitten, heeft zijn weerslag op mijn rug, nek, schouders en zelfs poep! Om nog maar te zwijgen van het chronisch slaaptekort, waardoor er nachten zijn dat je gewoon te moe bent om in slaap te vallen, en het chronisch slaaptekort enkel maar toeneemt… Maar het is bijna gedaan!! Donderdag om 14u heb ik het laatste! Oef!
“Almost there…”
Er zijn een aantal liedjes die me echt altijd doen glimlachen wanneer ik ze hoor… Zelfs al zit ik in de allerdiepste put waar ik in kan zitten, wanneer ik dan één van mijn happy songs hoor, kan ik weer eventjes glimlachen 
Eén van deze liedjes is het recente Bubbly van Colbie Caillat.. Dat deuntje maakt me echt vrolijk, en de tekst doet me aan mooie momenten denken! Ideaal dus om even te vermelden in deze ‘blog eens door een roze bril – week’ 
Maar er is natuurlijk nog meer muziek die me een glimlach bezorgt, en dan denken we heel speciaal aan de happy songs van Mika! Ja hoor, zijn Grace Kelly, Love Today, Big Girls, … en al zijn andere songs knallen hier regelmatig uit de boxen! En dan voel ik me heel even een popster wanneer ik voor de spiegel sta mee te kwelen Maar dat doe ik enkel wanneer er niemand anders in de buurt is, om toch maar enkel mijn trommelvlies te beschadigen 
Ik ben eens benieuwd naar jullie happy songs! Laat het maar weten in je reactie!
Dankzij Werkmens kwam ik op dit leuke initiatief Want ook ik betrap mezelf erop dat ik het meeste inspiratie haal uit de niet zo positieve gedachten en dingen die in me opkomen of die ik meemaak! Maar ik wil daar nu eens extra op letten, zodat jullie ook eens leuke dingen te lezen krijgen! Kortom, ik ga proberen te bloggen met een roze bril op mijn neus! (Als er nog plaats is naast mijn gewoonlijke bril natuurlijk ) Maar schiet mij alsjeblieft niet af , liefste lezertjes, als het eens niet lukt! Want ik ben ook maar een mens, en dan nog wel een studerende medemens… Dus ik hoop dat de stress mijn roze bril niet verknoeit, want roze is een mooie kleur
Bij deze zou ik dan ook graag Gerbra en Liesl willen uitdagen om die roze bril op te zetten!
“It’s a wonderful world…”
Nadat de lift een paar dagen dood was, en ik deze morgen nog met de trap naar beneden ging om examen te gaan doen, kwam ik vanmiddag opnieuw op kot aan en was er een verrassing!! De lift was immers gemaakt EN zoemde niet meer! Geweldig nieuws, zeker omdat ik naar huis ging vertrekken en dus leuk met de valies de lift kon nemen (jaja, verwend en al met een lift op kot, maar je mist die wel als die kapot is hoor!! )
Niet alleen de saga van den elevator continues, ook die van de examens loopt nog steeds verder… Het derde examen op rij, en het was me een hele bundel om te schrijven! Mijn pols doet nog steeds een beetje pijn, van zo een 15 pgs te beschrijven met info over het constitutionele recht van de Europese Unie! Maar ondanks de tijdsdruk, is het examen redelijk vlot verlopen. Dus laat ons hopen op goede resultaatjes! De volgende dagen zullen gevuld zijn met Internationaal Privaatrecht, aangezien dat mijn volgend examen is op 29 januari!
“It starts in my toes
And I crinkle my nose
Where ever it goes
I always know
That you make me smile”
Jawel hoor, het is nog maar 1 dagje geleden dat ik kloeg over de zoemende lift.. Wel de lift zoemt nu niet meer… Neen ze werkt zelfs helemaal niet meer!! Elke keer als je iemand wil binnenlaten 3 verdiepen naar beneden en weer omhoog… Als je van de winkel komt al die trappen omhoog… Allemaal super voor de conditie enzo, maar als je je lift kwijt bent, weet je pas hoezeer je ze mist
Maar we hopen dan maar dat de conditie erop vooruit gaat, en dat we niet van de trap vallen (En stiekem hopen we ook dat de lift nog nieuw leven ingeblazen wordt, anders zullen zondagen een hel worden om tot op het derde verdiep te raken met de gevulde valies 
)
” Did I tell you today that I love you…”
Wat hebben die 2 met elkaar te maken?! Wel beste lezer… het enige dat deze 2 met elkaar te maken hebben, is dat ze beiden in mijn leven voorkomen. Voor de rest mag u geen verbanden zien ermee… Het beslag waar ik het over heb, is echter niet voor de lekkerbekken onder ons. Het gaat namelijk totaal niet over beslag waarmee lekkere koekjes en taartjes enzo gebakken worden, neen het gaat over het beslag uit mijn insolventierecht-cursus! Hopelijk krijgt u, beste lezer, niet te maken met dit beslag, want dat betekent dat u ofwel veel schulden hebt, ofwel dat mensen u nog veel geld verschuldigd zijn. Ik had dus voor alle duidelijkheid examen van dit vak vandaag, anders zou dit nooit in mijn blog terecht gekomen zijn Maar het examen ging goed! Wonderwel, want vele paniekaanvalletjes de avond voor het examen maakten mij extra nerveus!
Wat komt die zoemende lift daar nu bij doen vraagt u zich waarschijnlijk af… En waarom zoemt een lift überhaupt? Wel beste mensen… Die zoemende lift bevindt zich in het gebouw waar ik op kot zit, en die lift zoemde tot voor de examens NIET. Wat die lift ineens gegeten heeft, mag Joost weten, maar nu zoemt ze! En hard! Zeer vervelend trouwens voor sommige kotgenootjes hun nachtrust, en we vragen ons ook af wie om 4u ’s nachts de lift gebruikt… We hopen met zen allen dus dat de lift niet één van deze dagen blijft stilhangen, al heb ik daarstraks wel de schrik van mijn leven beleefd… De lift vertrok met vreselijke schokken en even leek ze tussen 2 verdiepen te blijven hangen… Vanaf nu vermijd ik de lift dus!
Studerende medemensen: veel succes, en ik hoop dat jullie geen last hebben van zoemende liften!
Ja, het is weer zover! De examens zijn begonnen voor de meesten onder ons. Ook voor mij was het vorige vrijdag de eerste dag van de waarheid: RZL gaan afleggen! Het examen ging gelukkig goed, nu hopen dat zich dat vertaalt naar mooie punten! En na het examen maar weer verder met de rest, nog 4 examens te gaan, de 31e januari ben ik er weer van af!
Deze examens zouden echter minder overleefbaar zijn als mijn geweldige mensen er niet waren! Ze krijgen mij er altijd weer bovenop, en steunen mij als ik weer eens zin heb om de boeken door het raam weg te smijten! Dank je wel voor jullie lieve steun en jullie ook nog heel erg veel succes met de examens! Samen komen we er door!
Ook aan al de andere medeblokkende studentjes veel succes gewenst!
Ja u leest het goed beste lezer, als auteur van deze blog zit ik met een dilemma. Geen levensbedreigend dilemma, oh nee bijlange niet Maar toch eentje dat mij bezig houdt, en waar ik zelf niet uit ga geraken! Daarom roep ik dus de hulp van jullie, mijn lezers in!
Na de examens ga ik naar de kapper… Ja de dames onder u horen mij al komen… De levensvraag is dan natuurlijk: Wat ga ik met mijn haar doen?! Laat ik het lang zoals het nu is, of ga ik toch terug naar de korte coupe… Aan jullie om mij een beetje raad te geven, maar om het jullie wat makkelijker te maken, post ik een aantal foto’s van mezelf met kort haar (ja want dat heb ik ooit gehad) en van mezelf met lang haar! Geef maar commentaar!
Kortharige Kjoetie:
Langharige Kjoetie:
Een periode waarin de student alleen opgesloten zit op zijn/haar kamertje met als enige gezelschap zijn/haar boeken en eigen gedachten… En al snel verliezen die boeken hun aantrekkingskracht, en beginnen de gedachten van de student een eigen leventje te leiden… Dingen die men dacht al lang verwerkt te hebben, komen opnieuw naar boven en zorgen voor heel wat gemengde gevoelens…
Maar het eigen leventje van de gedachten leidt niet enkel tot negatieve herinneringen, neen ook dingen die een glimlach op het gezicht toveren, passeren wel eens, zij het minder vaak dan de niet zo leuke dingen…
Het meisje zit in de blok… Alleen met haar boekjes, in iets wat zich het best laat omschrijven als ‘sociaal isolement’. En ook zij ontsnapt niet aan de drang van haar gedachten om een eigen leventje te leiden… Ook zij begint na te denken over vele dingen, die niet altijd enkel een positief gevoel teweegbrengen… Veel te vaak heeft ze last van gemengde gevoelens, veroorzaakt door haar gedachten… Waarom dit of waarom dat? Of wat liep er toen mis? Waarom gebeurde dat ook alweer? Allemaal vragen die de revue passeren en zich nestelen in haar toch al zo overvolle hoofd met leerstof…
Maar aan het eind van de dag weet ze dat die gedachten ook weer verdwijnen… Wanneer de blok en examens ten einde zijn, gaan ook de gedachten weer terug naar de diepe duistere hoekjes van de hersenen, waar ze de volgende kans zullen afwachten om tevoorschijn te komen…
“All the thoughts…”
Het meisje is terug, alive and kicking! Nuja, voor zover dat in de blok gaat natuurlijk Maar het meisje is gelukkig, tussen het blokken door zit er een glimlach vastgelijmd op haar gezicht… En deze keer niet de fake smile die ze opplakt om mensen te laten geloven dat het wel OK gaat met haar, neenee deze keer echt wel een spontane lach die er niet meer af gaat!
Het meisje voelt zich eindelijk eens de mooiste, leukste ja misschien zelfs liefste persoon die er bestaat in de hele wijde wereld! Er is voor één keer eens niet iemand anders liever, leuker of mooier. Nee nee, deze keer staat het meisje op het allerhoogste trapje! En dat dat goed voelt, bewijst de onafwasbare glimlach op haar gezicht!
