Losse gedachten en levensverhalen

Is het besmeuren of onbruikbaar maken van andermans eigendom en is blijkbaar een leuk tijdsverdrijf in Leuven… Braafjes een fiets op slot zetten in een fietsenrek wordt niet meer geapprecieerd door bepaalde personen. Daar moeten ze dan eventjes verandering in brengen, want men kan toch niet zomaar verdragen dat die fiets nog bruikbaar is!

Zo komt het dat ik mijn fiets onbruikbaar terug vond, hoewel die mooi op slot in het fietsenrek stond… Van ver dacht ik nog dat het één of ander gezichtsbedrog moest zijn, maar neen hoor, dichterbij gekomen bleek het waarheid… Mijn lieve dierbare fietsje die al van mijn 10 jaar overal met mij heen rijdt, was op brutale wijze verminkt… Het voorwiel was helemaal paraplu gewrongen met als gevolg dat de hele fiets onbruikbaar was… En toen moest ik dus eventjes slikken, want dit betekende heel waarschijnlijk dat ik voorgoed afscheid zou moeten nemen van mijn fiets… Mijn lieve lichtblauwe fiets met witte stippen, die reeds bijna 5 jaar Leuven overleefd had en na dit jaartje nog 1 jaartje te gaan had, was zwaar gekwetst, en de helende operaties zouden waarschijnlijk meer kosten dan een nieuwe tweedehandsfiets ofzo… En de meligheid zelve als ik ben, moest ik een paar keer slikken om mijn tranen binnen te houden… Want ook al was mijn fietsje misschien niet meer in de allerbeste staat, het was een fiets die al heel veel samen met mij meegemaakt heeft…

Oh wat is vandalisme toch fijn… Zomaar andermans spullen vernielen, wat een kick moet je daarvan krijgen zeg…

Lang leve het heerlijke zomerweer! Ik fleur er helemaal van op! Het geeft echt een heerlijk vakantiegevoel (misschien niet zo goed in deze periode maar kom ) en het geeft ook aanleiding tot al die heerlijke zomerdingen! Zo ben ik deze week wezen picknicken, met lekkere fruitsla en lekkere broodjes, op een zalig grasveldje in de zon in het gezelschap van leuke mensjes! De zon stak wel heel erg hard, met het gevolg dat ik toch een beetje bescherming moest gaan zoeken voor mijn schouders en rug… Dat is wel een nadeeltje aan dit zomerweer, ik heb zo het geweldige huidtype dat enkel maar wil kiezen tussen wit en rood, en als de zon schijnt wordt die keuze dus verschrikkelijk snel omgebouwd naar rood (en dat is soms pijnlijk )!

Woensdagavond was het ook een heerlijk weertje voor een BBQ, en er stond net die dag de jaarlijkse BBQ van het kot gepland, dus was dat een serieuze meevaller! Met een heleboel mensen van de gang gaan BBQ’en, en het was echt supergezellig! Echt veel gelachen, domme foto’s gemaakt en natuurlijk ook heerlijk gegeten! En vooral veel te veel gegeten! Maar toch nog niet te veel voor een lekker ijsje achteraf Mmm er gaat echt niks boven ferrero-ijs! (En nu krijg ik zowaar alweer zin in ijs!) Het was echt een heerlijk avondje met de kotgenootjes, ik mag echt wel stellen dat ik al 5 jaar op een zalig kot zit, maar dit jaar hebben we echt supercontact met de andere kotgenootjes De andere jaren zat er een zalig meisje naast mij, nu kan ik dat zeggen van mijn beide buurvrouwtjes en ook van mijn andere ganggenootjes

En nu zit ik hier achter mijn bureautje proberen te studeren, maar met het zonnetje dat zo lekker binnenschijnt, heb ik heel erg veel zin om te gaan zwemmen… Maar ik moet sterk zijn

Enkele sfeerfotootjes:

Deze zomer zal ik mijn eerste stapjes zetten in de wereld der juristen/advocaten/magistraten… Ik had mij namelijk opgegeven om een zomerstage te doen, geheel vrijwillig en dus onbezoldigd maar hé het gaat om de ervaring, en ik heb mijn eerste keuze toegewezen gekregen. In juli zal ik een maandje meedraaien in een advocatenkantoor, zo zal ik eindelijk eens weten of advocatuur wel iets voor mij is! Ik kijk er best al wel wat naar uit, eindelijk dat gestudeer eens een beetje omzetten naar praktijk. Al ben ik mij er volledig van bewust dat ik het gevoel ga hebben dat ik niks geleerd heb van die theorie Ik denk dat in de praktijk die wetten toepassen, nog volledig anders zal zijn als in die casussen die wij voorgeschoteld krijgen op examens Ik ben dus eens benieuwd!

Deze paasvakantie zit er bijna op, en ze stond voor mij zowat helemaal in het teken van schoolwerk. Ik heb een aantal papers afgewerkt, en wat cursussen bijgehouden… Lekker saai dus, maar dat moet nu eenmaal ook gebeuren. Voor die ene keer dat ik eens zwaar uitzicht heb op 1e zit, wil ik er dan ook àlles aan doen… Zelfs als dat betekent dat ik saai ben in de vakantie. Het kan me eventjes niets schelen, want nu saai zijn kan me wel eens 3 maanden vakantie opleveren! En ja, dan heb ik die 2 weekjes extra daar wel voor over

Dus vanaf dat ik weer in het normale Leuven-ritme ben, zal ik hier wel vaker iets interessants te posten hebben

Mijn blog heeft een hele tijd stil gelegen, mijn excuses daarvoor! Maar ik heb wel goede excuses beste lezers, en wanneer ik deze uit de doeken gedaan heb, zijn jullie meteen ook weer bijgewerkt over mijn leven!

Eerst en vooral had ik een deadline voor een pleitoefening. Deze ging over het internationaal privaatrecht, en vereiste dus wat gepuzzel, maar alles is in orde gekomen, het pleiten is goed gegaan (ondanks vreselijk ziek zijn) dus laat ons hopen dat die puntjes al goed binnenzijn!

Daarnaast waren er ook de resultaatjes van mijn afgelegde examens die bekend gemaakt werden, en sinds 29 februari kan ik zeggen: “Ik ben op alle vakken geslaagd!” Want ik had eerst een 9 gekregen op een examen, maar na inzage bleek dat ik daar minstens een 10 verdiende, dus heeft de prof dat rechtgezet! Waardoor dus die eerste zit meer dan binnen handbereik is, we gaan ervoor!

Zoals al vermeld bij het pleiten, was ik serieus ziek! Ik ben een week ‘out’ geweest door deze ziekte. Ik heb mijn bed meer dan ooit leren kennen, maar was het na die week toch wel beu… Ik ben blij weer zonder mijn bed te kunnen, en zelf te kunnen beslissen wanneer ik er weer eens inkruip.

U ziet beste lezertjes, drukke tijden gecombineerd met ziekte zijn dodelijk voor een blog! Maar ik ben terug! En nu ga ik vrijwillig mijn bedje opzoeken, want om  4u gaat de wekker af! Kjoetie gaat naar Luxemburg en de bus vertrekt vroeg! Verslagje volgt morgen!

“Kriebels, zoveel kriebels… Ik zie je graag!”

Jaja, deze lesvrije week was al goed gevuld met lekker lui niks doen! Maar woensdagavond wachtte er een heel erg actief moment, namelijk op stap gaan! En niet zomaar op stap gaan, neenee ik ging een aantal mensen introduceren in het nachtleven van Leuven. En dan nog niet zomaar de eerste de beste mensen, nee hoor, het waren 2 gewéldige mensen die mij vergezelden! We hebben het hier over mijn “schoonzus” en mijn tante! Met de trein richting partyland gekomen, wachtten ze mij op in het station. Het beloofde meteen al een hele leuke avond te worden, want het begon al met een geweldige lachbui om de grote valiezen. Net of ze een week kwamen feesten!

Nadat we met die grote valiezen op mijn kot aangekomen waren, wachtte het volgende taakje. De luchtmatras opblazen! Een tweepersoonsmatras nog wel! Gelukkig moesten we dat niet allemaal handmatig (ofja, mondmatig eigenlijk) doen! De techniek staat immers niet stil, en er was een pompje dat van zodra de stekker een stopcontact had, dat zware werk voor ons deed. Dat pompje had wel een groot lawaai, en wilde eerst nog wat aandacht trekken door te katapulteren tegen de gangdeur, waardoor we allemaal zwaar verschoten waren Maar uiteindelijk was de matras slaapklaar, en kon ze klaar voor gebruik gelegd worden! Maar natuurlijk gingen we toen nog niet slapen, het moest toen pas beginnen!

Eerst en vooral moest er een goed bodempje gelegd worden, en die taak werd goed vervuld door de kleine kebab + kleine friet die ik binnenhad! (Ja mensen, ge leest het goed, ik heb mezelf helemaal overtroffen qua hoeveelheid eten!) Ook nog even aan de kebabmens gevraagd of de tv niet van Familie naar Thuis geswitched mocht worden, zodat de Thuis-addict in ons gezelschap haar favoriete serie kon volgen

Daarna was het uiteraard tijd om ons om te kleden en een stapje in de wereld te gaan zetten! Allereerst gingen we cocktails drinken in De Professor!  Kleurrijk en lekker waren ze, en goed voor een aantal giechelmomentjes! De barman werd ook even opgetrommeld om een foto van ons drietjes te maken! Allerlei gespreksonderwerpen passeerden de revue en de tijd tikte ook weg. Na 2 cocktails was het tijd om ons wandeling in het nachtleven verder te zetten! We gingen jenevertjes proeven! (mmm jenever!) Na al die alcohol in ons bloed, werd het toch eens tijd om de luchtmatras te gaan opzoeken (tante kreeg mijn bed ). Zo gezegd zo gedaan, en het beloofde een rustige nacht te worden…

… TOT een 2u na het slapengaan, de luchtmatrasgangers ineens wakker werden, en tegen elkaar verbaasd zeiden ‘hé waarom ligt mijn gat ineens op de grond?’ Maar nog niet goed wakker, en misschien ook nog wat in de wind, besteedden we er verder geen aandacht aan. Een uur later lagen we echter niet alleen meer met ons gat op de grond, maar was er echt geen lucht meer te bekennen in de matras… Stom stom stom.. het luchtgaatje stond gewoon open Dus op een onmenselijk vroeg uur de lawaaierige pomp weer even bovengehaald (gelukkig wilde ze onss nu niet doen verschieten, en bleef ze braaf haar job doen) om weer lucht in onze matras te blazen. Dat proces nam een dik halfuur in beslag, waarna we ons weer lekker konden neerleggen, en verder slapen!

De volgende ochtend lekker lui opgestaan, de lucht weer uit de matras gelaten, zodat deze weer in zen tas kon, en gaan brunchen! Een lekker soepje en broodje later, waren we klaar voor de winkels van Leuven! Jaja, wat volgde was een namiddagje shoppen! Heel erg leuk, en vruchtbaar voor mijn 2 metgezellen. Ikzelf vond helemaal niets naar mijn goesting

Na al die vermoeiende uurtjes, sprongen we nog net op tijd de trein op om terug naar huis te gaan! Wat waren we blij dat we weer even konden zitten! En na een anderhalf uurtje was ik weer thuis, alwaar mijn broer verbaasd opkeek en zich luidop afvroeg ‘Zijt gij nu al terug??’ De dag kwam volmaakt ten einde, met zalige momentjes… Wat een verbondenheid voelde ik toen! Dat dat gevoel nog maar lang mag meegaan!

Kortom, het was een ZALIG dagje!!!